~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
................................* Συνέχεια του Ιστολογιου της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" (http://arkadiko.blogspot.gr/ )
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..............* ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2018) - 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ *

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τις παροικίες των Αρκάδων...................... ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: arkadikovima@gmail.com
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2018)

ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2018)
............. ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2017) - 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - (Ιστολόγιο 1ο))
No news good news.....


"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Θάνος Ασκητής: «Η υπογεννητικότητα είναι το νούμερο ένα πρόβλημα της Ελλάδας...θα φτάσουμε τα 7 εκατ. πληθυσμού στην Ελλάδα την προσεχή 30ετια»

ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ  ΖΗΤΗΜΑ

«Οι νέοι άνθρωποι δεν βλέπουν την ανάγκη να αφήσουν πίσω τους ένα παιδί γιατί η οικονομική κρίση το έχει επιδεινώσει πολύ αυτό επειδή οι άνθρωποι ζορίζονται οικονομικά.
«Χωρίς μετανάστες η Ελλάδα θα είχε πληθυσμό κάτω από 8 εκατομμύρια»«Στην Ελλάδα υπάρχει πρόβλημα υπογονιμότητας»


Ως το νούμερο ένα πρόβλημα της Ελλάδας χαρακτήρισε την υπογεννητικότητα ο νευρολόγος – ψυχίατρος, πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας, Θάνος Ασκητής.

«Το έχουμε υποτιμήσει το πρόβλημα» είπε ο κ. Ασκητής μιλώντας στο ΘΕΜΑ 104,6.

Όπως εξήγησε για να αντιμετωπίσουμε τον κίνδυνο της υπογεννητικότητας θα έπρεπε ο μέσος όρος γεννήσεων να είναι της τάξης των 2,3 παιδιών. «Σε διαφορετική περίπτωση θα φτάσουμε τα 7 εκατ. πληθυσμού στην Ελλάδα την προσεχή 30ετια».

Κατά τον κ. Ασκητή στην Ελλάδα υπάρχει και πρόβλημα υπογονιμότητας καθώς, όπως είπε, 500.000 ζευγάρια δεν μπορούν να κάνουν παιδιά. «Κατά 20% φταίνε οι άνδρες, κατά 20% οι γυναίκες και κατά 40% ο ψυχολογικός παράγοντας για ζευγάρια που έχουν μειώσει πολύ την σεξουαλική ζωή» εξήγησε ο ειδικός.


«Οι νέοι άνθρωποι δεν βλέπουν την ανάγκη να αφήσουν πίσω τους ένα παιδί γιατί η οικονομική κρίση το έχει επιδεινώσει πολύ αυτό επειδή οι άνθρωποι ζορίζονται οικονομικά. Γιατί θυμάστε ότι τη δεκαετία του ’70 οι οικογένειες έκαναν 3 και 4 παιδιά» πρόσθεσε ο κ. Ασκητής.
Κατά τη δική του εκτίμηση αν δεν υπήρχαν και οι μετανάστες «θα ήμασταν ήδη κάτω από τα 8 εκατομμύρια».
«Δεν είμαι αισιόδοξος ότι μπορούμε να πούμε στα παιδιά εύκολα ότι θα μεγαλώσετε και θα κάνετε οικογένεια αν σκεφτούμε ότι οι νέοι μεγαλώνουν με ένα λαπτοπ στο χέρι και τα κορίτσια βλέπουν την καριέρα που της προσφέρουν ανάπτυξη» παρατήρησε ο Θάνος Ασκητής προσθέτοντας ότι «δυστυχώς η πολιτεία δεν το αντιμετώπισε σοβαρά».
«Αν θέλουμε να κάνουμε παιδιά πρέπει να μάθουμε να σκεφτόμαστε στο βαθμό της οικογένειας από τους γονείς που πολλές φορές είναι κακό παράδειγμα π.χ. με διαζύγια» κατέληξε ο ειδικός νευρολόγος-ψυχολόγος.

_______________

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2018

Κρίσεις πανικού αναγνωρίζεται ως η κατάσταση όπου ένα άτομο σκέφτομαι υπερβολικά το γεγονός ότι θα αποβιώσει διότι το άγχος δημιουργεί δυσκολία στην αναπνοή ,αίσθημα πνιγμού και συνήθως εμφανίζονται μυϊκή πόνοι στην περιοχή του θώρακα


Θέματα ψυχολογίας 



Ένα σημαντικό πρόβλημα που κυριαρχεί την ψυχολογία χιλιάδων ανθρώπων στις μέρες μας , είναι το άγχος . Παρατηρείται σε όλες τις ηλικιες και με διαφορετικη καθε φορα μορφη. Αυτό το ψυχολογικό πρόβλημα υγείας, όπως το αποκαλούν και οι ειδικοί, δεν παρατηρείται μόνο στην Ελλάδα ή ακόμα και μονο στην Ευρώπη αλλα έχει αναπτυχθεί σε όλες της ηπείρους του πλανήτη.

Γνωρίζουμε όμως τι πραγματικά την σημασία του αγχους στην ζωή μας; Πολλα ατομα πιστεύουν ότι το άγχος είναι μια απλή και συνηθισμένη ένταση, η οποία δημιουργείται όταν υπάρχει κάποιο είδους πίεση. Το άγχος όμως ,είναι μια φυσιολογική σωματική και ψυχολογική ασθένεια, η οποία εμφανίζεται όταν υπάρχει μια απειλη ή υπερβολική πίεση για την λύση μιας σοβαρής κατάστασης. Δυο σοβαρες ψυχικές ασθένειες του άγχους διακρίνονται σε κρίσεις πανικού και κρίσεις άγχους. Πολλά άτομα πιστεύουν ότι και οι δυο όροι σημαίνουν το ιδιο αλλα στην πραγματικότητα έχουν δυο εντελώς διαφορετικές έννοιες .

Κρίσεις πανικού αναγνωρίζεται ως η κατάσταση όπου ένα άτομο σκέφτομαι υπερβολικά το γεγονός ότι θα αποβιώσει διότι το άγχος δημιουργεί δυσκολία στην αναπνοή ,αίσθημα πνιγμού και συνήθως εμφανίζονται μυϊκή πόνοι στην περιοχή του θώρακα με αποτέλεσμα το άτομο να έχει το αίσθημα της μη καλής οξυγόνωσης με αποτέλεσμα ο ασθενείς να παίρνει όλο και περισσότερες αλλά και μεγαλύτερες αναπνοές. Στο τέλος ο ασθενείς λόγο υπεροξυγώνωση του εγκεφάλου νιώθει ένα αίσθημα ζαλάδας ατονίας και ένα έντονο κάψιμο στην περιοχή του κεφαλιού. Ίδια συμπτώματα συναντώνται καινοι κρίσεις άγχους αλλά αυτή την φορά ο φόβος του ασθενή δεν είναι ο θάνατος αλλα μια κατάσταση που τρομάζει τον ασθενή π.χ. μια αποτυχία σε ένα διαγώνισμα

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται ηθελημένα στον ασθενή και ότι αυτά τα συμπτώματα τα δημιουργεί ο ασθενείς με το κίνητρο να τραβήξει το ενδιαφέρον του κόσμου και να του δώσουν σημασία φροντίζοντας τον. Στην πραγματικότητα όμως το υπερβολικό άγχος είναι μια ψυχική αρρώστια που ο ασθενείς δεν ελέγχει τα συμπτώματα του.

Εφόσον το άγχος είναι μια καθαρά ψυχολογική ασθένεια δεν υπάρχει κάποιου είδους θεραπεία ή κάποιο φάρμακο για την αποτροπή των κρίσεων και την απομάκρυνση του άγχους. Το μόνο που μπορεί να κάνει ο ασθενείς για να διαχειριστεί το άγχος του είναι να ελέγχει τις σκεψεις και τους φόβους του, να εφαρμόσει εισπνοές σε μια σακούλα, ή ακομα και στην χούφτα των χεριών του με σκέψεις που τον γαληνεύει και δεν του φουντώνουν την ιδέα της πίεσης. Καλο είναι ο ασθενείς να ξεσπάει και να μην κρατάει το άγχος μεσα του όταν το άγχος υπερβαίνει το φυσιολογικό,διοτι μπορεί να δημιουργηθεί ένα πιο σοβαρό πρόβλημα για την υγεία του. Επιπρόσθετα παράγοντες που είναι υπεύθυνοι για το άγχος μπορεί να είναι κακή παιδική ηλικία, άγχος στην εφηβεία για τις εξετάσεις ,τα διαγωνίσματα ,τους βαθμούς, τις πανελλήνιες και στις μεγαλύτερες ηλικίες, λόγο του φόρτου εργασίας, τις καθημερινές υποχρεώσεις και φυσικά η κρίση που βιώνει η χώρα μας που λίγο  πολύ επηρεάζει τους ανθρώπους όλων των ηλικιών με αποτέλεσμα να χουμε συχνά βίαια ξεσπάσματα. Σίγουρα πάντως, θα πρέπει ο καθένας μας να προσπαθήσει έστω και σε αυτή την δύσκολη εποχή να βρίσκει την ψυχική του ηρεμία και ισορροπία αφού η ζωή είναι πολύτιμη και δεν είναι σωστό να την καταστρέφουμε (μαζί με την υγεία μας) από τα άγχη που μας περιβάλλουν καθημερινά.

Κείμενο: Γεωργία Σγούρενα

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

Μια ιδιαίτερα τιμητική πρόσκληση για τα Άνθη της Πέτρας στον ΙΑΝΟ, την Τετάρτη 11 Ιουλίου 2018

ΕΚΔΗΛΩΣΗ


Στις εβδομαδιαίες εκδηλώσεις του γνωστού πολιτιστικού χώρου της Αθήνας που διοργανώνονται από τον Κώστα Καζαμιάκη, καλούνται γνωστοί καλλιτέχνες, αλλά και διακεκριμένοι άνθρωποι των Γραμμάτων και των Επιστημών. Στο πλαίσιο αυτό, καλεσμένος την Τετάρτη 11 Ιουλίου είναι ο πρόεδρος της Κίνησής μας, Γιάννης Τσιαούσης. Ακολουθεί απόσπασμα από τη σχετική δημοσίευση της ιστοσελίδας του ΙΑΝΟΥ:

Λίγα λόγια για τη συνάντηση στις 11 Ιουλίου στις 18:00:
Ο Κώστας Καζαμιάκης συνομιλεί με τον καθηγητή Ιατρικής και πρόεδρο της Κίνησης Πολιτών "Άνθη της Πέτρας", Γιάννη Τσιαούση.

Θέματα συζήτησης:
Η κίνηση πολιτών "Άνθη της πέτρας", η συμβολή στην αναδόμηση της λιθοξοϊκής τέχνης και οι δραστηριότητες της στο άμεσο μέλλον και αργότερα.
Η ατελείωτη και σημαντική προσφορά του καθηγητή, αρχιτέκτονα, αρχαιολόγου Αργύρη Πετρονώτη στην επιστημονική τεκμηρίωση και διάσωση της λιθοξοϊκής τέχνης.
Η ουσιαστική συμβολή στη γνώση και χρήση του λίθου, του καθηγητή αρχιτεκτονικής Ε.Μ.Π. ακαδημαϊκού και αναστηλωτή του Παρθενώνος Μανόλη Κορρέ.

Χρήσιμες πληροφορίες:
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΙΑΝΟΥ, θα προβάλλεται ζωντανά (ήχος και εικόνα) διαδικτυακά σ` όλον τον κόσμο και θα παραμείνει για πάντα στο διαδίκτυο.
Βιβλία, των καθηγητών Αρχιτεκτονικής Αργύρη Πετρονώτη, Μανόλη Κορρέ, Βασίλη Γκανιάτσα, θα βρείτε στο χώρο της εκδήλωσης και στο ισόγειο του ΙΑΝΟΥ.
Στην εκδήλωση θα παρίστανται πολλά μέλη της Κίνησης Πολιτών "Άνθη της Πέτρας".
Η είσοδος στις συναντήσεις είναι ελεύθερη
Οι εκδηλώσεις θα προβάλλονται ζωντανά και στο ianos.gr
IANOS | Σταδίου 24, Τ. 210 3217810, www.ianos.gr

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018

Ο Καθηγητής Σπύρος Κίντζιος εξελέγη Πρύτανης στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο με ποσοστό 59,66%

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
23/06/2018
Ο Καθηγητής Σπύρος Κίντζιος (με καταγωγή από τα πανέμορφα Λαγκάδια Γορτυνίας) εξελέγη νέος Πρύτανης στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, η θητεία του οποίου ξεκινά από 1η Σεπτεμβρίου.
Ειδικότερα κατά την επαναληπτική εκλογική διαδικασία της 22ας Ιουνίου καταμετρήθηκαν 153 ψηφοδέλτια της πρώτης ομάδας εκλεκτόρων από τα οποία 4 ήταν άκυρα και λευκά και 191 ψηφοδέλτια της δεύτερης ομάδας εκλεκτόρων από τα οποία 7 ήταν άκυρα και λευκά.
Αναλυτικά τα αποτελέσματα για ανάδειξη Πρύτανη ήταν τα ακόλουθα:

Η εφημερίδα μας συγχαίρει και εύχεται στον εκλεκτό φίλο μας Αρκά καλή επιτυχία  στα νέα του καθήκοντα του Πρύτανη της Γεωπονικής Σχολής Αθηνών. 
Να σημειώσουμε από το ίδιο πόστο είχε περάσει και ένας άλλος Αρκάς ο καθηγητής  Ηλίας Δεκάζος.
___________

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

Πρόληψη των Παιδικών Ατυχημάτων το Καλοκαίρι... ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ







Σωματείο "Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος"



Αξιότιμε Κύριε Αϊβαλή,
Σας αποστέλλουμε τα άρθρα που ετοίμασε το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» για την Πρόληψη των Παιδικών Ατυχημάτων το Καλοκαίρι. 
Η “Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος” έχει ως σκοπό την μείωση των παιδικών ατυχημάτων, την άμεση και σωστή αντιμετώπιση των παιδικών τραυματισμών και την αναβάθμιση της νοσηλείας των παιδιών στη χώρα μας.
Από το 2010 μέχρι σήμερα έχουν επωφεληθεί από το έργο του Σωματείου πάνω από 480.000 παιδιά.
Είμαστε στη διάθεση σας για κάθε διευκρίνιση.
Με εκτίμηση,
Νίκη Ζολώτα

Σωματείο "Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος"
Γυθείου 1Α , 152 31 Χαλάνδρι
Τηλ. 210 - 6741 933   Fax . 210 - 6743 950
~~~~~~~~~~~~~~

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Είναι αποδεδειγμένο ότι τα περισσότερα παιδικά ατυχήματα συμβαίνουν το καλοκαίρι. Την εποχή αυτή κλείνουν τα σχολεία και αυτό σημαίνει  περισσότερος ελεύθερος χρόνος για τα παιδιά,  συχνά χωρίς επιτήρηση. Είναι επίσης εποχή διακοπών στο βουνό ή στη θάλασσα.
Για το λόγο αυτό, πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας, όσο το δυνατόν νωρίτερα,  να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να προφυλάσσονται από αυτούς. Ασφάλεια όμως, δε σημαίνει υπερπροστασία. Η υπερπροστασία συχνά προκαλεί το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ασχέτως προορισμού, οι διακοπές προϋποθέτουν συχνές μετακινήσεις. Τα παιδιά πρέπει πάντα, να κάθονται στο πίσω κάθισμα σωστά δεμένα. Οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και τα μαγαζιά με αξεσουάρ αυτοκινήτων, μπορούν να ενημερώσουν για το κάθισμα ή τη ζώνη ασφαλείας που χρειάζεται ένα παιδί, ανάλογα με το ύψος και το βάρος του, για να ταξιδεύει με ασφάλεια.

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ
·        Το κολύμπι σώζει ζωές. Ας μάθουμε στα παιδιά μας να κολυμπούν σωστά από την πιο μικρή ηλικία.
·        Ποτέ να μην αφήνουμε τα παιδιά μας κοντά στο νερό χωρίς επίβλεψη, ακόμα και αν ξέρουν να κολυμπούν.
·        Να μην βασιζόμαστε σε φουσκωτά αντικείμενα, π.χ. μπρατσάκια, κουλούρες κλπ. για την ασφάλεια των παιδιών μας.
·        Ποτέ να μην κολυμπάνε τα παιδιά μας με γεμάτο στομάχι.
·        Είναι επικίνδυνο το κολύμπι σε πολύ ταραγμένη θάλασσα και σε περιοχές όπου υπάρχει δυνατό θαλάσσιο ρεύμα.
·        Όταν τα παιδιά ασχολούνται με θαλάσσια αθλήματα και όταν βρίσκονται σε σκάφη, να φροντίζουμε να φοράνε πάντα εγκεκριμένα σωσίβια και να ακολουθούν τους κανόνες ασφαλείας.
·        Να μάθουμε στα παιδιά να μην κάνουν βουτιές, αν δεν σιγουρευτούν πρώτα, ότι τα νερά είναι βαθιά και δεν υπάρχουν εμπόδια.
·        Ο ήλιος είναι πολύ επικίνδυνος. Πάντα καπέλο, άσπρη μπλούζα και αντηλιακή προστασία στα παιδιά μας. Να αποφεύγουμε την παραμονή στον ήλιο μεσημεριανές ώρες.
·        Εάν τα παιδιά ψαρεύουν, ας τους μάθουμε τη σωστή χρήση του εξοπλισμού (ψαροντούφεκο, καλάμι, καθετή κλπ.) και να αναγνωρίζουν τα δηλητηριώδη ψάρια. Τα μεγαλύτερα παιδιά που κάνουν υποβρύχιο ψάρεμα πρέπει να ακολουθούν πιστά τους κανόνες ασφαλείας, να είναι πάντα συνδεδεμένα με την ειδική σημαδούρα για να διακρίνονται από διερχόμενα σκάφη και να είναι πάντα συνοδευόμενα.
·        Εφόσον υπάρχουν μικρά παιδιά σε σπίτι με πισίνα, τότε η πισίνα πρέπει να είναι σωστά περιφραγμένη.

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ

·        Κατάλληλο ντύσιμο :
α) στην πεζοπορία κατάλληλα υποδήματα και καπέλλο
β) στην ποδηλασία κράνος ασφαλείας και σωστά παπούτσια
γ) στο rafting   εγκεκριμένα σωσίβια και κράνος.
Γενικά όλα τα αθλήματα του βουνού, όπως αναρρίχηση, ανάβαση, ελεύθερη πτώση κλπ. καλόν είναι να γίνονται σε οργανωμένες ομάδες υπό την επιτήρηση ειδικών, να ακολουθούνται αυστηρά οι κανόνες ασφαλείας και να χρησιμοποιείται ο κατάλληλος εξοπλισμός.
·        Να μάθουμε  στα παιδιά  να αναγνωρίζουν τα δηλητηριώδη έντομα και ερπετά της περιοχής και πώς να αποφεύγουν ατυχήματα  που προέρχονται από αυτά.
Να αποφεύγουν να περπατούν μέσα σε ψηλά χόρτα, αλλιώς να κάνουν θόρυβο για να απομακρύνουν τα φίδια που  μπορεί να κρύβονται σε αυτά.
Να μη χώνουν τα χέρια τους σε χαραμάδες και κάτω από πέτρες, γιατί εκεί μπορεί να βρίσκονται φίδια και δηλητηριώδη έντομα όπως οι σκορπιοί.
·        Να μάθουμε στα παιδιά ότι γενικά τα ζώα γίνονται επικίνδυνα όταν αισθάνονται ότι απειλούνται, είναι άρρωστα ή προστατεύουν τα μικρά τους, την τροφή τους, την κατοικία τους, ακόμα και το αφεντικό τους. Κατά κανόνα τα παιδιά πρέπει να μάθουν να σέβονται όλα τα ζώα.
Στην εξοχή τα παιδιά μπορεί να συναντήσουν ζώα μη κατοικίδια, όπως τσοπανόσκυλα, μουλάρια, γαϊδούρια κ.α. που δεν είναι συνηθισμένα σε κόσμο. Στην περίπτωση αυτή, θέλει προσοχή εκ μέρους των παιδιών για να μην προκληθούν σοβαρά ατυχήματα.
·        Να βεβαιωθούμε ότι στην περιοχή δεν υπάρχουν ποτάμια, πηγάδια, στέρνες και άλλα μέρη αποθήκευσης νερού. Σε περίπτωση που υπάρχουν,  να εξηγήσουμε την επικινδυνότητά τους στα παιδιά και να τα αποτρέψουμε να παίζουν δίπλα τους.
·        Τα παιδιά μακριά από σπίρτα, φωτιά  και γκαζάκια. Όταν κρίνουμε ότι είναι πλέον ώριμα και υπεύθυνα, να τους μάθουμε πώς να τα μεταχειρίζονται σωστά.
·        Να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχουν δηλητηριώδη φυτά στην περιοχή πχ. μανιτάρια, και ας μάθουμε στα παιδιά μας να τα αναγνωρίζουν και να μην τα αγγίζουν.
·        Να προσέχουμε τις καλοκαιρινές καταιγίδες. Ας μάθουμε στα παιδιά μας να μη στέκονται κάτω από δέντρα και ηλεκτρικά καλώδια και να μην κολυμπούν, όταν πέφτουν κεραυνοί.

Όπου και να είμαστε στις διακοπές, να μάθουμε στα παιδιά μας να αποφεύγουν τις αλλοιωμένες τροφές, τα λιωμένα παγωτά και τα ληγμένα προϊόντα. Με τις υψηλές καλοκαιρινές θερμοκρασίες υπάρχει μεγάλος κίνδυνος δηλητηρίασης. Δεν βάζουμε ποτέ πίσω στην κατάψυξη τρόφιμα που έχουν ήδη αποψυχθεί. 
Τα παραπάνω είναι γνωστά σε όλους μας. Δυστυχώς όμως, είναι τόσο απλά που παραβλέπονται. Όλοι πιστεύουμε ότι δεν θα συμβούν σε εμάς και επαναπαυόμαστε,  με αποτέλεσμα να έχουμε πολλά ατυχήματα  κατά την διάρκεια του καλοκαιριού.

Ας μην ξεχνάμε ότι για τα μικρά παιδιά πρέπει να υπάρχει πάντα σωστή επίβλεψη.

Σημείωση: Το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» είναι μη κερδοσκοπικός Οργανισμός που έχει σκοπό να συμβάλει στην καθοριστική μείωση των Παιδικών Ατυχημάτων και των συνεπειών τους. 

~~~~~~~~~~~~~~

Το κολύμπι σώζει ζωές 

Το μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας περιβάλλεται από θάλασσα και αμέτρητα νησιά, έχει επίσης λίμνες, ποτάμια και χείμαρρους.
Λόγω καλών καιρικών συνθηκών τον περισσότερο χρόνο, οι ακτές είναι γεμάτες κόσμο.
Ο συνδυασμός ήπιου κλίματος και υγρού στοιχείου, κάνει τα παιδιά στη χώρα μας  ιδιαίτερα επιρρεπή στα ατυχήματα από πνιγμό.
Είναι αποδεδειγμένο ότι τα μικρά παιδιά μπορούν να πνιγούν, σε λίγα μόνο εκατοστά νερό σε ελάχιστο χρόνο.

Στη Θάλασσα

·        Είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε στα παιδιά μας από την πιο μικρή ηλικία να κολυμπούν σωστά, το κολύμπι σώζει ζωές.

·        Ποτέ μην αφήνουμε μικρά παιδιά κοντά στο νερό χωρίς επίβλεψη, ακόμα και εάν ξέρουν να κολυμπούν.
·        Να μην βασιζόμαστε σε φουσκωτά αντικείμενα όπως μπρατσάκια και κουλούρες, για την ασφάλεια των παιδιών μας.
·        Να μην κολυμπούν  τα παιδιά με γεμάτο στομάχι, πρέπει να έχουν περάσει τουλάχιστον 3 ώρες από το τελευταίο γεύμα.
·        Μην αφήνουμε τα παιδιά να απομακρύνονται από την ξηρά χωρίς επίβλεψη.
·        Είναι επικίνδυνο το κολύμπι σε πολύ ταραγμένη θάλασσα και σε περιοχές όπου υπάρχει δυνατό θαλάσσιο ρεύμα.
·        Είναι σημαντικό τα παιδιά να μην υπερεκτιμούν τις δυνατότητές τους στο κολύμπι και να αποφεύγουν  τους ηρωϊσμούς.
·        Επικίνδυνα παιχνίδια στο νερό, όπως πατητές, κράτημα αναπνοής και άλλα, πρέπει να αποφεύγονται, μπορούν πολύ εύκολα να καταλήξουν σε πνιγμό.
·        Στις μικρές ηλικίες, όταν τα παιδιά βρίσκονται σε σκάφος πρέπει πάντα να φοράνε εγκεκριμένα σωσίβια και να επιβλέπονται.

Θαλάσσια Αθλήματα

·        Όταν κάνουν θαλάσσια αθλήματα τα παιδιά, πρέπει πάντα να φορούν εγκεκριμένα σωσίβια, ακόμα και εάν κολυμπούν καλά.
·        Εφόσον τα παιδιά θέλουν να ασχοληθούν με θαλάσσια αθλήματα, όπως ιστιοπλοΐα, θαλάσσιο ski,  ιστιοσανίδα και καταδύσεις, είναι σημαντικό να παρακολουθήσουν πρώτα, μαθήματα σε εξειδικευμένες σχολές  και να μάθουν να ακολουθούν τους κανόνες του κάθε αθλήματος.
·        Σε περίπτωση που μεγαλύτερα παιδιά, κάνουν καταδύσεις και υποβρύχιο ψάρεμα, πρέπει να χρησιμοποιούν τον κατάλληλο εξοπλισμό, να ακολουθούν πιστά τους κανόνες ασφαλείας, να είναι συνδεδεμένα με την ειδική σημαδούρα για να διακρίνονται από διερχόμενα σκάφη  και να είναι πάντα συνοδευόμενα.

Σε Πισίνα

·        Εφόσον υπάρχουν μικρά παιδιά στην οικογένεια, η πισίνα πρέπει να είναι σωστά περιφραγμένη ή να έχει κάλυμμα ασφαλείας.

·        Ποτέ να μην κολυμπάνε παιδιά σε πισίνα, χωρίς επίβλεψη.
·        Να μάθουμε στα παιδιά, να προσέχουν ιδιαίτερα τον περίγυρο της πισίνας, γιατί τρέχοντας ή παίζοντας, μπορούν εύκολα να γλιστρήσουν και να τραυματιστούν σοβαρά.
·        Στην πισίνα όπως στη θάλασσα, είναι σημαντικό να μάθουν τα παιδιά να κάνουν βουτιές, μόνον εφόσον βεβαιωθούν ότι τα νερά είναι αρκετά βαθιά και δεν υπάρχουν εμπόδια.

Σε άλλους Χώρους όπου υπάρχει νερό

·        Είναι σημαντικό να μάθουν τα παιδιά να μην πλησιάζουν κοντά σε φουσκωμένο χείμαρρο ή ποτάμι, γιατί εάν πέσουν μέσα μπορεί να πνιγούν.  Για τον ίδιο λόγο δεν πρέπει να κολυμπούν σε ποτάμι, όταν υπάρχει δυνατό ρεύμα.

·        Τα παιδιά να αποφεύγουν τις βουτιές σε λίμνη, όταν τα νερά είναι θολά.
·        Τα μικρά παιδιά δεν πρέπει να πλησιάζουν και να σκύβουν πάνω από πηγάδια, στέρνες και αρδευτικά κανάλια, γιατί πέφτοντας μέσα, μπορεί να τραυματιστούν σοβαρά ή να πνιγούν.

ΠΡΟΣΟΧΗ
Ασφάλεια δεν σημαίνει υπερπροστασία.
Τα παιδιά πρέπει να μη φοβούνται το «νερό»,
αλλά να το χαίρονται με ασφάλεια.



Σημείωση: Το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» είναι μη κερδοσκοπικός Οργανισμός που έχει σκοπό να συμβάλει στην καθοριστική μείωση των Παιδικών Ατυχημάτων και των συνεπειών τους.

Γυθείου 1Α, Χαλάνδρι 152 31
Τηλέφωνο: 210-6741.933 Fax: 210-6743.950

www.pedtrauma.grinfo@pedtrauma.gr

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

«ΑΜΟΡΓΟΣ» ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΓΚΑΤΣΟΥ - ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑ

 ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 

"ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑ"

Γράφει η Αγαθή Γρίβα - Αλεξοπούλου *
Φιλόλογος

Μέσα στην Κατοχή, τον Αύγουστο  του 1943, είδε το φως της δημοσιότητας το εκτενές ποίημα του Νίκου Γκάτσου, «Αμοργός».
Με την εμβληματική αυτή λυρική σύνθεση ο Ν. Γκάτσος βρέθηκε στην πρωτοπορία της γενιάς του 1930 που έφερε την ανανέωση του ελληνικού ποιητικού λόγου, καθιερώνοντας νέους εκφραστικούς δρόμους και τρόπους. Εβδομήντα πέντε χρόνια μετά την πρώτη της έκδοση η «Αμοργός» διατηρεί στο ακέραιο τη γοητεία της και κρατάει αξεδιάλυτα ακόμη αρκετά από τα μυστικά της. 
Στους στίχους της περνάει, αφομοιωμένος δημιουργικά, ένας μεγάλος όγκος της λόγιας και λαϊκής ελληνικής παράδοσης και αυτό συνιστά μια βασική δυσκολία στην προσέγγισή της.      Η μεγαλύτερη δυσκολία όμως οφείλεται στην υπερρεαλιστική ποιητική γραφή που ακολούθησε ο Ν. Γκάτσος στη σύνθεσή της. Επέλεξε δηλαδή να διοχετεύσει το ποιητικό υλικό του μέσα σε εικόνες – ροή αναρίθμητων εικόνων σαν τα εικονίδια κινουμένου σχεδίου ή τις νότες μουσικής συμφωνίας – Οι υπερρεαλιστικές του εικόνες δεν δηλώνουν, αλλά υπαινίσσονται μια ιδέα, ένα όραμα, μια πραγματικότητα.
Μόνο αν εντάξει κανείς την «Αμοργό» στο ιστορικό της πλαίσιο και κρατήσει σταθερά το νήμα της ελληνικής παράδοσης, μπορεί να την προσεγγίσει ερμηνευτικά· Να κατανοήσει δηλαδή την επιλογή των θεμάτων της και το περιεχόμενο των συμβολικών εικόνων της.
Το 1943 - χρονιά δημιουργίας της «Αμοργού»- η Ελλάδα βρισκόταν ήδη υπό γερμανική κατοχή (1941 -1945). Το αίμα των νεκρών του αλβανικού μετώπου ήταν ακόμη νωπό, η φρίκη των μαζικών θανάτων από το μεγάλο λιμό το χειμώνα του 1941 – ’42 σχεδόν παρούσα, η εν ψυχρώ εκτέλεση οποιουδήποτε παραβίαζε την απαγόρευση της νυχτερινής κυκλοφορίας μόνιμη απειλή, οι ομαδικές εκτελέσεις φυλακισμένων ή αμάχων – αντίποινα των δυνάμεων κατοχής - επαναλαμβανόμενη οδύνη. Η εφιαλτική πραγματικότητα της Κατοχής είχε διαποτίσει, όπως είναι αναμενόμενο, τη λυρική διάθεση του ποιητή κι έτσι ο θάνατος έγινε το πρώτο και βασικό θέμα της «Αμοργού». Ο ποιητής όμως δεν αρκέστηκε σε μια ελεγειακή αποτύπωση του θανάτου και της οδύνης που τον συνοδεύει· Αλλά επιχείρησε τη λυρική αναίρεσή του, επιλέγοντας ως δεύτερο ποιητικό θέμα τον έρωτα. Και αυτό γιατί ο έρωτας, ως φυσική ορμή ή ένστικτο για ένωση και διαιώνιση της ζωής, αντιστρατεύεται το θάνατο· Ενώ ως ανθρώπινο βίωμα, με τη συναισθηματική πληρότητα που προσφέρει, οδηγεί στην πιο ισχυρή κατάφαση της ζωής. Η όλη ποιητική σύνθεση της «Αμοργού» παίρνει έτσι τη μορφή μιας συνεχούς αντιπαράθεσης ζοφερών εικόνων θανάτου και φωτεινών εικόνων έρωτα.
Δεν είναι στους στόχους αυτού του άρθρου μια αναλυτική προσέγγιση της «Αμοργού», αλλά η κατά το δυνατόν συνοπτικότερη, βασισμένη πάντως στον άξονα των αντιθετικών εικόνων που επισημάναμε.

Με την εικόνα ενός ναυαγίου, εμπνευσμένη από την Οδύσσεια ανοίγει το ποιητικό σκηνικό της «Αμοργού»: «Με την πατρίδα τους δεμένη στα πανιά και τα κουπιά / στον άνεμο κρεμασμένα / Οι ναυαγοί κοιμήθηκαν ήμεροι σαν αγρίμια νεκρά μέσα / στων σφουγγαριών τα σεντόνια». Η εικόνα αυτή στη συμβολική της αναγωγή υποδηλώνει τη σκλαβωμένη στους Γερμανούς εισβολείς Ελλάδα. Είναι κοινός τόπος στην Ελληνική Γραμματεία η χρήση του πλοίου ως συμβόλου πατρίδας ή κράτους. Το πλοίο - πατρίδα άλλοτε ταξιδεύει ορθόπρωρο σε γαλήνια θάλασσα και ευημερεί· Ενώ άλλοτε παραδέρνει ή βυθίζεται σε τρικυμισμένο πέλαγος και κινδυνεύει ή δυστυχεί . Αυτόν τον συμβολισμό αξιοποιεί ποιητικά στην εισαγωγική εικόνα της «Αμοργού» ο Ν. Γκάτσος. Στη συνέχεια πάντως του προοιμίου και στη συνεχή ροή των συμβολικών εικόνων του, επιτρέπει να διαφανεί η ελπίδα μιας μακρινής αλλά πάντως προσδοκώμενης εθνικής αποκατάστασης.
Αυτήν την αποκατάσταση μπορούν και πρέπει να αναλάβουν τα νιάτα και σ’ αυτά απευθύνει  εγερτικό προσκλητήριο ο ποιητής: «Γι’ αυτό λοιπόν κι εσείς παλικάρια μου με το κρασί τα φιλιά και τα φύλλα στο στόμα σας / Θέλω να βγείτε γυμνοί στα ποτάμια / Να τραγουδήστε την Μπαρμπαριά όπως ο ξυλουργός κυ- / νηγάει τους σκίνους / Όπως περνάει η όχεντρα μέσ’ απ’ τα περιβόλια των κριθαριών / Με τα περήφανα μάτια της οργισμένα / Κι όπως οι αστραπές αλωνίζουν τα νιάτα». Με τη συμβολική αυτή εικόνα μύησης ή αναβάπτισης ο ποιητής καλεί τους νέους σε μια ανασύνταξη των ψυχικών τους δυνάμεων: θέλησης, περηφάνιας, αποφασιστικότητας, του πάθους εντέλει που αρμόζει στη νιότη τους και στον αγώνα που πρέπει να αναλάβουν. Αν βέβαια επιμείνουμε περισσότερο στο σημείο αυτό και προσφύγουμε στο δημοτικό τραγούδι της Μπαρμπαριάς θα καταλάβουμε περισσότερο τη συμβολική αναγωγή των στίχων στην εθνική υπόθεση: «Ποιος τό ’πε δεντρουλάκι μου / πως δε σ’ αγαπώ πουλάκι μου / Αν τό ’πε ο ήλιος να μη βγει  / τ’ άστρι να μην ξημερωθεί / …. / Κ αν το ‘πε το ρηγόπουλο  / στη Μπαρμπαριά σκλαβόπουλο».
Στην επόμενη στροφή της «Αμοργού» ο ποιητής με πλημμυρίδα υπερρεαλιστικών εικόνων ξεκαθαρίζει στους νέους πόσο δύσκολος αλλά και πόσο μεγαλειώδης είναι ο αγώνας για την ελευθερία. «Σταυραητό» αποκαλεί ο ποιητής τον αγώνα αυτό και η λέξη με τον υψηλό συμβολισμό της - κληρονομιά της δημοτικής και επώνυμης ποίησης- αποδίδει και το ηθικό μέγεθος της ελευθερίας ως ιδέας και τα ψυχικό σθένος όσων αφιερώνονται στον αγώνα της.                                Ύστερα ο ποιητής μας σπρώχνει βίαια σε σκοτεινή ώρα εχθρικής καταδρομής, καταστροφής και θανάτου. Το συμβολικό σκηνικό ανοίγουν κουκουβάγιες που ουρλιάζουν (σειρήνες συναγερμού) και ευθύς από τους τάφους και την κόλαση ξεπετιούνται πεθαμένες μαινάδες που ρίχνονται σε θορυβώδεις, βέβηλους, ανατριχιαστικούς χορούς και «παίζουν κορόνα - γράμματα το δαχτυλίδι τ’ Αι - Γιαννιού / και τα φλουριά του Αράπη»(ζωές και περιουσίες). Αργά και μέσα σε  αχνούς λιβανιού οι σκοτεινές δυνάμεις απωθούνται στα έγκατα της γης. Και ο ποιητής ξορκίζει τους εφιάλτες, μεταφέροντάς μας σε ένα ευφρόσυνο τοπίο ονειρικής αναπόλησης: «Έτσι κοιμάται ολόγυμνη μέσα στις άσπρες κερασιές / μια τρυφερή μου αγάπη / Ένα κορίτσι αμάραντο σα μυγδαλιάς κλωνάρι / Με το κεφάλι στον αγκώνα της γερτό και τη παλάμη / πάνω στο φλουρί της / Πάνω στην πρωινή του θαλπωρή όταν σιγά σιγά  / σαν τον κλέφτη / Από το παραθύρι της Άνοιξης μπαίνει ο αυγερινός και την ξυπνήσει». Το σκηνικό της αναπόλησης έχει στηθεί προφανώς στο γενέθλιο για τον ποιητή αρκαδικό οροπέδιο, λουσμένο μάλιστα στο φώς της αυγής και τη λευκότητα της ανοιξιάτικης ανθοφορίας. Κι αν σταθούμε στο κορίτσι και τη περιγραφή του! Τότε θα διαπιστώσουμε ότι εδώ ο ποιητής έχει επιτύχει την πλέον ευτυχή σύζευξη της αρχαίας, βυζαντινής και νεοελληνικής παράδοσης, για να αποτυπώσει τη δροσιά και την αγνότητα της νεανικής ομορφιάς. Παρομοιάζει το κορίτσι με αμυγδαλιάς κλωνάρι, όπως ο Όμηρος την έφηβη Ναυσικά με φοινικιάς βλαστάρι. Η φράση «κορίτσι αμάραντο» συνειρμικά οδηγεί στο «ρόδο το αμάραντο» του χριστιανικού ύμνου. Ενώ η επιλογή ανθισμένου δένδρου για την απόδοση της γυναικείας ομορφιάς έχει ποιητικά παράλληλα και στο δημοτικό τραγούδι: «Σαν τ’ άνθη της αμυγδαλιάς λάμπει το πρόσωπό σου» ή «Μικρή ‘σαι μα μου φαίνεσαι σα λεμονιά ανθισμένη» κτλ.
 Στην ενότητα που ακολουθεί ο παραλογισμός του πολέμου και ο όλεθρος που τον συνοδεύει παίρνει τη μορφή θεομηνίας σε κατασκότεινη νύχτα. Στο σκηνικό εισβάλλουν θυελλώδεις άνεμοι που ξεκολλάνε τις σκεπές και αφρισμένοι χείμαρροι που παρασύρουν στην άβυσσο ό,τι βρεθεί στο πέρασμά τους. Η φρίκη της καταστροφής κόβεται απότομα και ο ποιητής μας μεταφέρει στο θεσσαλικό κάμπο (την εύφορη Φθία της Ιλιάδας) σε ώρα καλοκαιρινής ραστώνης. Επιδιώκει πιθανόν να αποδώσει τη μακαριότητα της ειρήνης ή την πεποίθηση ότι σ’ αυτά τα άγια χώματα με τη μακραίωνη ιστορία δεν θα αργήσει να λάμψει και πάλι ο ήλιος της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Το ειρηνικό όραμα κλείνει σχεδόν βίαια και στο προσκήνιο εμφανίζεται ο Ηράκλειτος: «Πετάτε τους νεκρούς είπε ο Ηράκλειτος κι είδε τον ουρανό να χλωμιάζει / Κι είδε στη λάσπη δυο μικρά κυκλάμινα να φιλιούνται / Κι έπεσε να φιλήσει κι αυτός το πεθαμένο σώμα του / μες το φιλόξενο χώμα». Το αινιγματικό αυτό απόσπασμα δίνει με εικόνες τα βασικά σημεία της ηρακλείτειας φιλοσοφίας: η ζωή είναι σύντομη· φευγαλέο πέρασμα από την ύπαρξη στην ανυπαρξία. Τα ζωντανά πλάσματα ασταμάτητα γεννιούνται, φθείρονται, πεθαίνουν και μεταβάλλονται σε οργανική ύλη, για να ανατροφοδοτήσουν τη ζωή στην αέναη ροή της. Η επίγνωση του θανάτου ως αναπότρεπτης μοίρας – τραγικό προνόμιο του ανθρώπου έναντι των άλλων πλασμάτων – επιβάλλει σ’ αυτόν το βαρύ χρέος του προς τη ζωή. Να αγωνίζεται δηλαδή και να θυσιάζεται για ό,τι ωραίο και μεγάλο αξίζει να ζει: «Μα εδώ στην όχθη την υγρή μόνο ένας δρόμος υπάρχει / Μόνο ένας δρόμος απατηλός και πρέπει να τον περάσεις / Πρέπει στο αίμα να βουτηχτείς πριν ο καιρός σε προφτάσει / Και να διαβείς αντίπερα να ξαναβρείς τους συντρόφους σου / Άνθη πουλιά ελάφια» (ομορφιά, ελευθερία, ορμή). Ο συμβολικός αποφθεγματικός αυτός λόγος ηχεί ως μια ες αεί αγωνιστική παραίνεση του ποιητή προς τον άνθρωπο όλων των εποχών. Ενταγμένος βέβαια στη όλη ποιητική σύνθεση της «Αμοργού», έχει πρώτους αποδέκτες τους νέους προς τους οποίους νωρίτερα είχε απευθύνει ο ποιητής το αγωνιστικό προσκλητήριο. Όσο για τη δύναμη που αυτός ο αγώνας απαιτεί, πρέπει να την αναζητήσουν βαθιά μέσα τους, σ’ ό,τι αγνό και δυνατό μένει εκεί κρυμμένο. «Μέσα στους κλώνους μιας λυγαριάς βλέπω το παιδικό σου πουκάμισο να στεγνώνει / Πάρ’ το σημαία της ζωής να σαβανώσεις το θάνατο».
 Τα σκηνικά του θανάτου κλείνει ο ποιητής με ένα μοιρολόι, θαυμαστό στην επεξεργασία του και μοναδικό στην αυτοτέλειά του μέσα στην «Αμοργό». Το μοιρολόι αυτό έχει όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά των δημοτικών τραγουδιών (ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος στίχος κτλ). Διασώζει επίσης τη δραματική ένταση των αντίστοιχων δημοτικών τραγουδιών του χάρου, αλλά επιπλέον ενσωματώνει τη φρίκη των λαϊκών δεισιδαιμονιών που εκείνα αποφεύγουν. Παραθέτω την τρίτη από τις έξι στροφές του:  «Στου πικραμένου την αυλή το μάτι έχει στερέψει / Έχει παγώσει το μυαλό κι έχει η καρδιά πετρώσει / Κρέμονται σάρκες βατραχιών στα πόδια της αράχνης / Σκούζουν ακρίδες νηστικές σε βρικολάκων πόδια».
Σε μια οραματική ενατένιση του απώτερου μέλλοντος και μια ρεαλιστική αποτίμηση της ανθρώπινης ιστορίας προχωρεί στις επόμενες παραγράφους ο ποιητής, για να επιχειρήσει αμέσως μετά να σβήσει τον απόηχο του μοιρολογιού που προηγήθηκε με ένα ερωτικό τραγούδι: «Πόσο πολύ σε αγάπησα εγώ μονάχα το ξέρω / Εγώ που κάποτε σ’ άγγιξα με τα μάτια της πούλιας / και με τη χαίτη του φεγγαριού σ’ αγκάλιασα και χορέ / ψαμε  στους καλοκαιριάτικους κάμπους / Πάνω στη θερισμένη καλαμιά και φάγαμε το κομμένο τριφύλλι / Μαύρη μεγάλη θάλασσα με τόσα βότσαλα τριγύρω στο / λαιμό τόσα χρωματιστά πετράδια στα μαλλιά σου». Το ερωτικό τραγούδι - εξομολόγηση ανοίγει το σκηνικό του ειδυλλίου στην απλωσιά θερισμένου κάμπου διακριτικά φωτισμένου από το φεγγάρι καλοκαιρινής νύχτας. Η φράση «φάγαμε το κομμένο τριφύλλι» υπαινίσσεται την ερωτική συνεύρεση. Τον υπαινιγμό επιτρέπει η προσφυγή στη λαϊκή δοξασία που θεωρεί το κομμένο τριφύλλι, αστρισμένο και λειτουργημένο κρυφά, ως το δραστικότερο από τα βοτάνια της αγάπης.
Καθώς η όλη ποιητική σύνθεση προχωρεί στην ολοκλήρωσή της, ο ποιητής με μια προβολή προς το μέλλον φθάνει στο «νόστιμον ήμαρ» της εθνικής οδύσσειας, στην ημέρα της απελευθέρωσης: «Ένα καράβι μπαίνει στο γιαλό ένα μαγγανοπήγαδο / σκουριασμένο βογγάει / μια τούφα γαλανός καπνός στο τριανταφυλλί του / ορίζοντα. . . / Στρατιές χελιδονιών περιμένουν να πουν στους αντρειωμένους το καλωσόρισες / . . . Μαντήλια καλαματιανά κυματίζουνε / και μια καμπάνα μακρινή βάφει τον ουρανό με λουλάκι». Με αναστάσιμο τόνο και εορταστική διάθεση ο ποιητής απλώνει τη ματιά του και αγκαλιάζει από στεριά και θάλασσα ολόκληρο το ελληνικό τοπίο. Επιπλέον με τις αναφορές του σε αγωνιστές της Κατοχής (αντάρτες, Μανιάτες) και της Επανάστασης του ’21 (Λεβεντογιάννης, Καλύβας) τιμάει εκείνη την παράδοση λεβεντιάς και ηρωισμού που κρατάει ζωντανή στο πέρασμα των αιώνων την Ελλάδα.
Η τελευταία στροφή της «Αμοργού» έχει θέση επιλόγου. Εδώ η όλη ποιητική σύνθεση παρουσιάζεται από τον δημιουργό της ως παρηγορία της ψυχής, ως χειρονομία έρωτα, αφιέρωση ή εξομολόγηση: «Χρόνια και χρόνια πάλεψα με το μελάνι και το σφυρί βασανισμένη καρδιά μου / Με το χρυσάφι και τη φωτιά για να σου κάμω ένα κέντημα / ένα ζουμπούλι πορτοκαλιάς / Μιαν ανθισμένη κυδωνιά να σε παρηγορήσω / Εγώ που κάποτε σε άγγιξα με τα μάτια της πούλιας / και με τη χαίτη του φεγγαριού σ’ αγκάλιασα... / ‘Μαύρη μεγάλη μοναξιά με τόσα βότσαλα τριγύρω  στο / λαιμό τόσα χρωματιστά πετράδια στα μαλλιά σου». 
Οι τελευταίοι στίχοι του επιλόγου επαναλαμβάνουν το ερωτικό τραγούδι προηγούμενης στροφής. Εδώ όμως η φράση «μαύρη μεγάλη θάλασσα», που εκεί σκιαγραφούσε τη μορφή της αγαπημένης, έχει μετατραπεί σε «μαύρη μεγάλη μοναξιά». Η μοναξιά μεγεθύνεται ακόμα περισσότερο με την τριπλή παρήχηση του φθόγγου /μ/, σαν επανάληψη βαριάς μελαγχολικής νότας.

Είναι η απουσία  της αγαπημένης, η απώλεια του έρωτα που προκαλεί την τόση μοναξιά; 
 Είναι η σκοτεινιά του τάφου, ο θάνατος δηλαδή, μακρινός ίσως την ώρα της δημιουργίας αλλά αναπότρεπτος στο μέλλον, που θα επιβάλει εντέλει τη μοναξιά; 
Δεν έχω απάντηση στα ερωτήματα αυτά ή σε άλλα που προτιμώ να αποσιωπήσω.
Η Αμοργός πάντως του Ν. Γκάτσου ως έργο υψηλής τέχνης έχει κερδίσει την αθανασία και προκαλεί τον καθένα να επιχειρήσει το δικό του ταξίδι στους στίχους της και στη μαγεία των εικόνων της.
____________
* Προδημοσίευση από την εφημερίδα "Αρκαδικό Βήμα" // Ιούνιος 2018.

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Το νέο βιβλίο του Κώστα Λάμπου: Ποιος φοβάται το υδρογόνο; από τις Εκδόσεις ΝΗΣΙΔΕΣ

Ποιος φοβάται το υδρογόνο;
(Η επανάσταση του υδρογόνου, η ελεύθερη ενέργεια και η απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα και την  καπιταλιστική βαρβαρότητα)


Οι Εκδόσεις ΝΗΣΙΔΕΣ παρουσιάζουν 
το νέο βιβλίο του Κώστα Λάμπου: 
Ποιος φοβάται το υδρογόνο; 

(Η επανάσταση του υδρογόνου, η ελεύθερη ενέργεια και η απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα και την καπιταλιστική βαρβαρότητα)


Όλοι ξέρουμε πως ζούμε σ’ ένα κόσμο ενεργειακά φτωχό, εχθρικό, καταστροφικό και επικίνδυνο. Ξέρουμε όμως πως ζούμε και σε ένα κόσμο που ασταμάτητα αλλάζει και μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο για όλους μας, φτάνει να ξέρουμε, όσοι έχουμε λόγο να τον αλλάξουμε, πως θα τον αλλάξουμε. Το βιβλίο που κρατάς στα χέρια σου αναλύει το πρόβλημα των ορυκτών καυσίμων, ως πρόβλημα εξουσιαστικού συγκεντρωτικού ενεργειακού συστήματος και ως πηγή κατακτητικής βίας, οικονομικής στρέβλωσης, κοινωνικής καταπίεσης, φτώχειας και δυστυχίας και περιβαλλοντικής καταστροφής και αντιπαραθέτει σ’ αυτό τις συνδυαζόμενες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας με βάση το Υδρογόνο, ως ένα αποκεντρωμένο εξισωτικό ενεργειακό σύστημα που ανοίγει νέους ορίζοντες για την οικονομική-κοινωνική απελευθέρωση της ανθρωπότητας από το απάνθρωπο και καταστροφικό κεφαλαιοκρατικό σύστημα, με προοπτική την κοινωνική αυτοδιεύθυνση και έναν καλύτερο κόσμο, χωρίς τοπικά αφεντικά και παγκόσμιους ηγεμόνες.
Aς φανταστούμε ένα κόσμο στον οποίο τα νοικοκυριά, οι γειτονιές, τα χωριά, οι πολυκατοικίες, οι συνοικίες, οι πόλεις, τα κράτη και τελικά η ανθρωπότητα απόκτησαν την ενεργειακή αυτονομία τους, γιατί μπορούν να έχουν άφθονη, φτηνή έως δωρεάν, ασφαλή και καθαρή ενέργεια από το υδρογόνο. Είναι ο κόσμος της υδρογονοενέργειας που γεννιέται και δυναμώνει μέρα με τη μέρα και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για αυτόνομη αειφόρο τοπική ανάπτυξη και καθολική ευημερία, χωρίς ανασφαλείς εργαζόμενος, ανασφάλιστους ανέργους και πεινασμένους. Είναι ένας κόσμος της ενεργειακής και κοινωνικής ισότητας, των ίσων ευκαιριών και δικαιωμάτων, χωρίς πλούσιους και φτωχούς, χωρίς εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους.
Ας φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς σκοταδιστικούς και εξουσιαστικούς μύθους, χωρίς ρύπανση του περιβάλλοντος και χωρίς πολυεθνικά ενεργειακά μονοπώλια, χωρίς πολέμους για τον έλεγχο της ενέργειας και για την παγκόσμια ηγεμονία. Αυτός ο κόσμος είναι πια, χάρη στην απλοχεριά της Φύσης και τις τεράστιες δυνατότητες της επιστημονικοτεχνικής και υδρογονοενεργειακής επανάστασης, μια υπαρκτή πραγματικότητα και δεν είναι φαντασία. Είναι ο κόσμος που ονειρευτήκαμε ως ανθρωπότητα και τον χτίσαμε, ως δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού με τον ιδρώτα και το αίμα χιλιάδων γενεών.
Ας φανταστούμε«πως δεν υπάρχει κανένας λόγος για απληστία και πείνα…, πως δεν υπάρχει κανένας λόγος για να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς». Ας φανταστούμε μια ανθρώπινη, μια ανθρωπιστική κοινωνία, η οποία είναι σήμερα εφικτή χάρη στις επιστήμες και στην τεχνολογία που προσφέρουν ελεύθερη υδρογονοενέργεια για όλους, αποσυνθέτοντας στην κυριολεξία όλες τις εξουσιαστικές πυραμίδες, διαμορφώνοντας για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία τις υλικές προϋποθέσεις για ένα καλύτερο κόσμο. Ο παρακμασμένος και καταστροφικός καπιταλισμός και τα επικίνδυνα ορυκτά καύσιμα δεν είναι η μοίρα της ανθρωπότητας και συνεπώς το τέλος τους δεν μπορεί παρά να είναι μια νέα αρχή για την ιστορία της, για την Άμεση Δημοκρατία, την Αταξική Κοινωνία και τον Οικουμενικό Ουμανιστικό Πολιτισμό.
Ένας καλύτερος κόσμος είναι πια μπροστά μας, ας ανοίξουμε τα μάτια μας να τον θαυμάσουμε και ας απλώσουμε τα χέρια μας να τον κάνουμε δικό μας, γιατί σ’ εμάς ως άτομα, ως εργαζόμενη κοινωνία και ως εργαζόμενη ανθρωπότητα ανήκει και σε κανένα άλλον. Σ’ αυτό τον κόσμο μας ξεναγεί βήμα-βήμα και χωρίς παρωπίδες, πειστικά και τεκμηριωμένα αυτό το μοναδικό στο είδος του βιβλίο, ρίχνοντας σε όλες τις πτυχές και σε όλες τις διαστάσεις του, άπλετο φως.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Πρόλογος: Παντελής Σαββίδης
Προμύθιο
Σημείωμα του συγγραφέα

ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ:
Ενέργεια = Ζωή = Ανθρώπινος Πολιτισμός, 1.1. Ενέργεια, Ζωή και Πολιτισμός, 1.2. Ενέργεια, ως ιδεολογία και εξουσία, 1.3. Ενέργεια, οικονομική ανάπτυξη και διεθνής καταμερισμός της εργασίας, 1.4. Πηγές Ενέργειας.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ:
Αιχμάλωτη ενέργεια = αιχμάλωτη κοινωνία = αιχμάλωτη ανθρωπότητα = καπιταλιστική βαρβαρότητα, 2.1. Μορφές ενέργειας και οικονομική-κοινωνική εξέλιξη, 2.2. Για τη σχέση ανάμεσα στο οικονομικοκοινωνικό και στο ενεργειακό σύστημα, 2.3. Υδρογόνο. Το τέλος της πετρελαιοκρατίας και της κεφαλαιοκρατίας, 2.4. Οι πράσινες απάτες και αυταπάτες του καπιταλισμού, 2.5. Για τη σχέση ανάμεσα στο ενεργειακό σύστημα και στη γήινη βιόσφαιρα και το πρόβλημα της ασφάλειας της ζωής και του πλανήτη, 2.6. Η μεγάλη συνωμοσία της σιωπής, ομολογία ενοχής του εγκλήματος του καπιταλισμού σε βάρος της ανθρωπότητας.

ΤΡΙΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ:
Ελεύθερη ενέργεια = ελεύθερος χρόνος =.ελεύθερη κοινωνία = ελεύθερη ανθρωπότητα = ουμανιστικός πολιτισμός ελευθερίας, 3.1. Η ελεύθερη υδρογονοενέργεια εναντίον των συγκεντρωτικών καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, 3.2. Μύθοι και πραγματικότητα για το υδρογόνο, το ‘λαϊκό’, το ‘δημοκρατικό’, το αιώνιο καύσιμο, 3.3. Υδρογόνο εναντίον πετρελαίου και όλων των ορυκτών καυσίμων, 3.4. Ενεργειακές κυψέλες εναντίον μηχανών εσωτερικής καύσης, 3.5. Η ελεύθερη-αποκεντρωμένη υδρογονοενέργεια είναι ο θεμελιακός παράγοντας ανθρωποκεντρικής, ισόρροπης και αειφόρου ανάπτυξης, 3.6 Τα Δίκτυα Ελεύθερης Υδρογονοενέργειας ως ενοποιητικός παράγοντας αμεσοδημοκρατικής και αταξικής συγκρότησης της ανθρωπότητας, 3.7. Εφαρμογές υδρογονοενέργειας, 3.8. Θέλεις Υδρογονοενέργεια; Φτιάξ’ τη μόνος σου. Μπορείς

ΤΕΤΑΡΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ:
Ενεργειακή ισότητα = κοινωνική ισότητα = Άμεση Δημοκρατία και Αταξική Κοινωνία
4.1. Να απελευθερώσουμε το νερό, τον ‘Προμηθέα Δεσμώτη του 21ου Αιώνα’, 4.2. Το μέλλον των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αφετηρία ενός νέου πολιτισμού, 4.3. Ενεργειακή ισότητα, ελευθερία και άμεση δημοκρατία.

Επιμύθιο
Πηγές-Βιβλιογραφία
Summary, Résumé succinct, Kurze Zusammenfassung


Ζητήστε το σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
(I.S.B.N.: 978-960-9488-24-2). Σελίδες 252
ΝΗΣΙΔΕΣ Δεσπερέ 3, 54621 Θεσσαλονίκη,
Τηλέφωνο: 2310 236575, info@nissides.gr, www.nissides.gr